Paddentrek
Vaak komt het voor, dat in de drang van de voortplanting, de dames in de ruigte al door
de paddenheren zijn besprongen, waarna de heren
onder geen beding meer los laten,
zodat ze dan samen op weg gaan. Logisch dat een
dergelijke oversteek dan iets langer duurt en er
daardoor velen sneuvelen.
Dit is nu het punt waarbij wij in actie komen.
Voordat de paddentrek begint, worden er indien
mogelijk, langs dergelijke wegen gaasschermen
geplaatst met
om de 15 meter een ingegraven, van gaten voorziene, emmer.
Deze gaten zorgen ervoor dat de eventuele andere dieren, die in de emmers terechtkomen, niet verdrinken. Als een pad bij een dergelijk scherm aankomt, loopt hij langs dit gaas op zoek naar een doorgang en valt in de emmer. Deze emmers worden dan ook 's avond en 's ochtends geleegd en geregistreerd, zodat wij een overzicht krijgen hoeveel padden, kikkers en salamanders onderweg zijn uit het gebied naar de voortplantingspoel.
De laatste jaren is dit op deze manier niet meer zo gebeurd, omdat ons als vereniging de financiën ontbraken voor de aanschaf van deze materialen. Ook vindt er in het gebied een zogenaamde lengtetrek plaats, waarbij een pad over een afstand van honderden meters over het asfalt loopt langs de poel. Bepaalde wegen kunnen niet afgesloten worden ivm de verkeersdruk, zodat hier met vrijwilligers word gepatrouilleerd. 
Toen wij in juni 2005 in een gebied waren om
larven te tellen, waren wij blij verrast dat er druk
werd gewerkt aan het plaatsen van
amfibieëntunnels en geleidingssystemen.
Eindelijk hebben we wat we al jaren willen, een
permanente bescherming van amfibieën tegen het
alsmaar voortrazende verkeer.
Resultaten 2010
Natuur in oost, film over de padentrek.
<<vorige